Галоўная задача “Iншага Мінску” – паказаць наш горад не такім, якім мы яго звычайна бачым: з вылізанымі тратуарамі ды асьляпляльнымі агнямі вуліц, акуратнымі скверамі і зялёнымі зонамі, з яскравымі вітрынамі бутыкоў і крамаў, людзьмі, якія заўсёды некуды сьпяшаюцца, дрымотнымі спальнымі раёнамі. Не. Вы пабачыце іншы бок, што хавае свой твар, як цень крадучыся за чалавекам.

  Ягоны твар мае шмат граняў: гэта ўтульныя пацягнутыя іржой дахі, цёмныя вышкі старых будынкаў, перапляценьні антэнаў ды правадоў. Недабудаваныя шматпавярхоўкі, што належаць сьвету сонца, вятроў і вольнай прасторы. Гэта закінутыя ангары і даўгабуды, якія паказваюць свае шыпы з цёмных зьмярцвелых аконных праёмаў. Цэлыя замарожаныя фабрыкі і заводы, якія ашаламляюць кожную фантазію сваімі маштабамі і заблытанасьцю. Прамзона з механікай, якая жыве па ўласных законах і выціскае ўсякую арганіку на сваім шляху, з дымнымі трубамі, што зьнікаюць дзесьці ў брудна-шэрым малацэ неба. Чыгунка са сваёй чароўнай халоднай сталёвай прыгажосьцю і нязьменным пахам крэазоту. Вузкія і высокія дворыкі-студні з асыпанай тынкоўкай, вадасьцёкавымі трубамі і перапляценьнем кабелю. Бязьлюдныя вуліцы, дзе чалавек рэдкі і жаданы госьць.
  Напэўна, усё гэта можна назваць адваротным бокам гораду. Таямнічым і незвычайным востравам (а для кагосьці і цэлым мацерыком) у акіяне стандартызаванага і пачварнага сьвету.

  На дадзены момант працуюць Беларуская, Руская і Ангельская версіі сайту. Галоўны акцэнт робіцца на фотаздымкі. Тут вы ўбачыце выбраныя і з большасьці аматарскія здымкі, якія на мой погляд найлепей перадаюць энэргетыку аб’екта. Калі Вы жадаеце дадаць на сайт вашыя цікавыя метэрыялы, калі ласка пішыце : p3@tut.by.

_аўтар